“Тадбиркорлик субъектларини тоифаларга ажратиш мезонлари ҳамда солиқ сиёсати ва солиқ маъмуриятчилигини янада такомиллаштириш чора-тадбирлари тўғрисида”ги фармонда келтирилишича, “тўлов хизматларини кўрсатувчи ташкилотлар жисмоний шахслар ўртасида пул ўтказмалари амалга оширилганда, уларга кўрсатилган хизматлар учун (олинган ҳақ, комиссия учун “0” сўм бўлган тақдирда ҳам) электрон ҳисобварақ-фактуралар тақдим этади ва расмийлаштиради”.
Иқтисодчи Отабек Бакировнинг фикрича, бу банд тадбиркорлик фаолиятини амалга ошириш учун қулай шарт шароитлар яратмайди, қайтанга қийинлаштиради ва қимматлаштиради.
“Демак, энди 1 майдан бошлаб банклар ва тўлов ташкилолари пул ўтказмалари бўйича электрон ҳисобварақ-фактуралар расмийлаштиради. Битта фактура энг арзонида 300 сўм ва йил давомида миллиардлаб транзакциялар ўтиши инобатга олинса, бу бир неча юз миллиард сўм қўшимча харажат дегани. Табиийки, бу харажат якунда иқтисодиётга ва истеъмолчиларга юкланади”, деб ёзади иқтисодчи.
Kurbanoff ҳам шу фикрни илгари суради. Унинг ёзишича, “агар адашмаётган бўлсам, электрон ҳисоб-фактуралар ҳам пул туради. Билишимча, энг арзон тариф ҳар бир ЭҲФ учун 260-300 сўм атрофида. Аминманки, электрон ҳужжат алмашинув операторлари бундай нау-хаудан миннатдор бўлишади. Бепул пул ўтказмалари эса вақти келиб бундай қарорлар сабаб тарихга айланади”.
