Биз ўзгача ғурур ва ифтихор билан тилга оладиган ўзбек адабиётининг бир қанча даҳолари бор. Мазкур хазиналар қаторида шоир Тилак Жўра ва Муҳаммад Юсуф ижоди алоҳида аҳамиятга эга. Икки шоир қисқа умр кўрганига қарамай, улардан умрбоқий мерос қолди. Муҳаммад Юсуфнинг “Илтижо”, “Ҳалима энам аллалари”, “Бевафо кўп экан”, “Осмонимга олиб кетаман” каби шеърий тўпламларидаги халқона шеърий сатрлар ҳар биримизнинг юрагимизга қадар кирган.
Ўзбекистон халқ шоири, элимизнинг севимли фарзанди Муҳаммад Юсуфнинг шеърларини ёд олмаган, қўшиқларини севиб тингламаган инсон кам бўлса керак. Унинг содда, равон ва халқчил шеърларида катта-ю кичик ўз дард-у ташвиши, қувонч-у шодлигини ҳис этади, шунинг учун ҳам ҳар бир сатрини юрагига жо қилади.
Бугун 24 май куни Бухоро давлат педагогика институтида элимиз суйган шоирлар Тилак Жўра ва Муҳаммад Юсуфнинг ёрқин хотирасига бағишланган “Сатрларда барҳаёт сиймолар” мавзусидаги адабий-маърифий тадбир бўлиб ўтди. Унда шоир Муҳаммад Юсуфнинг ҳаёт йўлида елкадош ва ҳамнафас бўлган рафиқаси, шоира, “Фидокорона хизматлари учун” ордени соҳибаси Назира ас-Салом, меҳмонлар, институт жамоаси, профессор-ўқитувчилар ва талаба-ёшлар иштирок этди.
