Маълумки, инсон танасидаги ҳужайралар одатда ўз зиммасидаги вазифаларни адо этгач, яъни ривожланиш циклини тугатгандан сўнг ўз-ўзини йўқ қилиш хусусиятига эга. Бу организмда улар сони меъёрда бўлишини таъминлайди.
Аммо патологик ўзгаришлар туфайли саратон ҳужайраларида ушбу механизм ишламайди. Оқибатда улар назоратсиз равишда бўлинишда давом этади.
Рус олимлари саратон ҳужайраларида айни шу хусусиятни “уйғотиш” устида иш олиб борди. Бунинг учун биспидин ҳосиласи билан полиаминлар комбинациясидан фойдаланиш лозим, деган хулосага келинди.
Айтиш жоизки, полиаминлар ҳужайралар ҳаётий фаолияти учун зарур бўлиб, уларнинг биспидинлар иштирокида бўлиниши ўз-ўзини йўқ қилишига олиб келади. Натижада фақат ўсимта ҳужайраларининг ўзигина нобуд бўлади ва соғлом ҳужайралар омон қолади.
